شراء مىباشد . قوله : و استباحتها حينئذ بالملك : ضمير مؤنّث در [ استباحتها ] به امه راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين الشّراء مىباشد . قوله : و هو حكم جديد غير الاوّل : ضمير [ هو ] به استباحة بالملك راجع بوده و تذكيرش باعتبار خبر يعنى [ حكم جديد ] مىباشد . قوله : لكن الاصحاب فرضوا المسئلة كما هنا : مقصود از [ مسئله ] ازاله حكم ايلاء بواسطه شراء امه مىباشد و مشاراليه [ هنا ] كلام مصنّف در متن مىباشد . قوله : فاشترته الزّوجة : ضمير منصوبى به عبد راجعست . قوله : توقّف حلّها على عتقه و تزويجه : ضمير در [ حلّها ] به زوجه و در [ له ] و [ عتقه ] و [ تزويجه ] به عبد راجعست . قوله : و الظّاهر بطلان الايلاء هنا : يعنى در صورت عكس . قوله : و ان توقّف حلّها له : ضمير مؤنث به زوجه و ضمير مذكّر در [ له ] به زوج كه عبد باشد راجعست . قوله : على الامرين : يعنى عتق و تزويج . قوله : و ان لم يتزوّجها : ضمير فاعلى به مطلّق و ضمير مفعولى به مطلّقه راجعست . قوله : فيما لو وطئها بعد ذلك : ضمير فاعلى در [ وطئها ] به واطى اعمّ از مطلّق و مشترى راجعست و مشاراليه [ ذلك ] طلاق و اشتراء مىباشد . قوله : فانّه لا كفّارة ان ابطلناه بمجرّد الملك : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شأن ] بوده و در [ ابطلناه ]